Definicja pieczęci elektronicznych
Pieczęć elektroniczna w rozumieniu rozporządzenia eIDAS to dane w formie elektronicznej dołączone do innych danych elektronicznych lub logicznie z nimi powiązane w celu zapewnienia ich pochodzenia i integralności. W odrożnieniu od podpisów elektronicznych, które są powiązane z osobami fizycznymi, pieczęcie są powiązane z podmiotami prawnymi — firmami, organami rządowymi lub organizacjami. Kwalifikowana pieczęć elektroniczna zapewnia najwyższy poziom pewności i korzysta z domniemania prawnego w całej Unii Europejskiej.
Rodzaje pieczęci elektronicznych
eIDAS wyróżnia trzy poziomy. Prosta pieczęć elektroniczna obejmuje wszelkie dane elektroniczne wskazujące na pochodzenie. Zaawansowana pieczęć jest jednoznacznie powiązana z twörcą, pozwala go zidentyfikować i została utworzona pod jego wyłączną kontrolą. Kwalifikowana pieczęć jest tworzona za pomocą kwalifikowanego urządzenia i opiera się na kwalifikowanym certyfikacie. Tylko kwalifikowane pieczęcie korzystają z pełnego domniemania prawnego dotyczącego pochodzenia i integralności we wszystkich państwach członkowskich UE.
Przypadki użycia
Pieczęcie elektroniczne są stosowane do automatycznego generowania faktur (jako dowód, że organizacja je wystawiła), oficjalnych komunikatów administracji publicznej, dokumentów podatkowych, dyplomów i certyfikatów, podpisywania kodu oprogramowania, atestacji urządzeń IoT oraz masowych przepływów dokumentów, gdzie podpisy indywidualne są niepraktyczne. W tych kontekstach pieczęć skutecznie zastępuje tradycyjną pieczęć fizyczną.
Pieczęcie i znaczniki czasu razem
Podczas gdy znacznik czasu dowodzi, w jakim momencie dokument istniał, pieczęć dowodzi, która organizacja go stworzyła. Ich połączenie zapewnia pełne i niepodważalne pochodzenie: wiadomo, że określony dokument pochodził od konkretnej organizacji w określonej chwili, a wszelkie późniejsze modyfikacje są wykrywalne. To podwójne zabezpieczenie jest złotym standardem integralności dokumentacyjnej w UE.